Visum

Wat een week! Volgende week is het dan echt zover. Zoals het er nu naar uit ziet vliegen we om 14.10 weg uit Nederland. Echt de bibbers blijven nu nog een beetje uit. Misschien komt het ook wel doordat ik echt heel me week vol heb gepland.

Maandag eigenlijk wilde ik dan me visum halen maar onverwacht kwam er nog even een laatste lesdag tussendoor. Natuurlijk was dit voor iedereen bekend maar ik vergeet dit soort dingen als ik het druk heb. Gelukkig had ik het op zondag avond al door dat ik op maandag om half 9 op school moest zijn. De laatste lesdag ging verder prima! Snel haasten naar de tuberculose bestrijding. Want daar zou ik nog een afspraak hebben aan het begin van de middag om te testen of ik tuberculose heb. Echt ik vind mezelf niet echt een mietje maar die prik deed pijn!

Woensdag vroeg in de ochtend vertrokken. Moest in Amsterdam nog wat schoolzaken regelen (een mega irritante her waar je echt niet op zit te wachten een week voordat je weg gaat) en natuurlijk me visum ophalen. Gelukkig hadden Jildau en ik samen alles onder een orde besteld dus ik kon alles meteen voor ons mee nemen. Nou schept mij de verbazing. Jildau is tot en met 3 mei welkom in India. Dit terwijl ik tot 2 juni mag blijven. Alles leuk en aardig hor maar ik zou ook blij zijn als ik op 25 april weer naar Nederland mag komen. Dit omdat ik dan een aantal personen heel erg heb gemist en ik denk ik de gaos van Delhi ook wel zat ben. Maar goed ik heb dus nog wat speling als het zo mag zijn dat er stakingen (kan ik me daar niet voorstellen) of andere zaken zijn waardoor ik niet naar Nederland kan vliegen.

Donderdag naar de tuberculose dienst. Me arm aflezen. Nou ik heb niets hor. Alles was keurig in me huid weg getrokken en nergens meer last van gehad. Bij de GGD in Alkmaar kwam ik Jildau ook nog tegen en die moest nog voor haar prik. Tuurlijk wist ik dat ik haar tegen zou komen. Deze week heb ik haar geloof ik minstens een keer per dag gebeld. Ok samen een reisgezelschap vormen wil ook zeggen dat je veel contact met elkaar moet hebben voor de reis. Dus we bellen trouw met elkaar en mailen zo nu en dan heen en weer. Allemaal alleen maar gezellig!! Bij Jil thuis nog even gehad over wat wie mee neemt. Nou ik hoop dat alles in me koffer past. Echt veel boeken!
Thuis nog even snel me pillen en middeltjes toilettas ingepakt en me kast voor de 6e keer onderste boven gekeerd om te kijken of ik nog kleding was vergeten apart te leggen waar ik makkelijk afstand van kon doen.

Vrijdag was vooral de dag van niets doen. Ben nog wat boeken aan het lezen van Hindoeïsme. Ik begin de verhalen uit India steeds meer te begrijpen. Er zit achter elke daad een gedachten. En als je het bekijkt op een manier hoe het wordt gezien in het Hindoeïsme dan ik het allemaal heel logisch. s’Avonds met Leo, Nico en Loes uit eten bij Lands End in Den Helder. Echt super lief van die meiden ze hadden helemaal een reis pakket gemaakt voor mij. Met daarin een reiswekker. Deze had ik nog niet en is altijd handig aangezien ik daar niet alleen maar kan uitslapen. Koekjes, ik zie die koekjes die ze me gegeven hebben echt als het aller lekkerste koekje voor bij de thee. Maar vooral voor tussendoor. Een super gaaf fotolijstje Met daarin natuurlijk de foto’s waar we het voordeligst op staan. Dat vond ik wel heel erg aardig van ze. Dit omdat er ook foto’s zijn die je liever niet meer wilt zien. En als laatste kreeg ik het 100% NL blad. Voor een ieder die de afgelopen weken 100%nl heeft geluisterd. Wat kreeg je bij het 100% NL magazine? Juist ja! Jan Smid in zijn C&A boxershort. Nou kreeg ikzelf geen knikkende knieën van Jan Smid en al helemaal niet van die boxers van hem. Maar ik zal hem zeker in me kamer ophangen dit alleen maar omdat ik dan denk aan drie van mijn best friends.

Naar de bios met Roberta op zaterdag. Toch nog een momentje gevonden om met best friend Roberta naar it’s complicated te gaan. Echt een geweldige film. Van haar een super tof armbandje gekregen. Echt zo leuk van al mijn best Friends dat ze speciaal voor mij aan mij iets hebben gegeven wat mij voor altijd aan hun helpt herinneren. Ook dat ik ze daar toch een beetje bij mij hebt.